Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5638 E. 2026/8886 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2590 E., 2023/3371 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğine, temyize konu istinaf ilâmında matbu bir gerekçe yazıldığına, sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine, sanığın isnat edilen suça ilişkin eylemi gerçekleştirmek zorunda kaldığını samimi bir şekilde itiraf ettiğine, suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarda bulunmak yerine zorunluluk hali nedeniyle suçu işlediğini kabul ettiğine, işlediği suçtan ötürü pişmanlık ve utanç duyduğuna, TCK'nın 147. maddesi uygulanarak sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi gerektiğine, sanığın maddi durumu olmaması nedeniyle zararı gideremediğine, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadığına, sanığın öncelikle beraatine karar verilmesine, aksi halde işlediği eylemden ötürü duyduğu pişmanlık, suçu işlerkenki zorunluluk hali, hamileliği ve 5 çocuk annesi olması göz önüne alınarak hakkında TCK'nın 62. maddesinde lehe olan hükümlerin uygulanmasına '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.