Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4684 E. 2026/8888 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1129 E., 2023/3564 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, şantaj HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve şantaj suçlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararları kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık ... müdafiinin temyiz isteğine ilişkin olarak yapılan incelemede; Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 30.12.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 17.01.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve şantaj suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin; ''Bölge Adliye Mahkemesince objektiflikten uzaklaşılarak sanıkların eylemlerinin meşrulaştırıldığına, sanıkların katılana haber vermeyip şantaj suçunu işlediğine, katılanın iddialarının soyut bulunmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, tanık beyanları görmezden gelinerek yalnızca sanık beyanlarına dayanılması ve katılanın tanık, cd çözüm ve teslim tutanağı ile ispat ettiği delilleri yok saymasının kabul edilemeyeceğine, site görevlisinin şahitliğinin soyut delil olarak değerlendirildiğine, gerekçeli kararda bunun sebebinin yazılmamasının da ayrıca hukuka aykırı olduğuna, evdeki eşyalara zarar verildiğinin tanık beyanı ile sabit olduğuna, 13/11/2020 tarihli CD çözüm tutanağında odaların bir kaçının boş olduğu, diğer odalarda muhtelif ev eşyalarının bulunduğunun yazılı olduğuna, CD çözüm tutanağının soyut delil olarak değerlendirilmesinin ilginç olduğuna, katılanın bazı eşyalarını kötü ve yıpranmış şekilde teslim aldığına, sanıkların eşyalara zarar vermesinin dahi değerlendirilmediğine, sanıklar tarafından, hukuka ve hakkaniyete aykırı olarak, katılanın yaşadığı ev içindeki eşyaların bir kısmının depoya götürüldüğüne, bir kısmının ise yeni ev sahibinin kullanımına bırakıldığına, katılana ait kişisel eşyalar, eski manevi değeri yüksek fotoğraflar, şirkete ait belgeler, katılanın iş ve ticari hayatına ilişkin belgelerin katılana teslim edilmediğine, bir kişinin yaşadığı evde para ve birikim bulunmamasına ilişkin düşüncenin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanıkların eylemleri sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin kabul edilemeyeceğine, katılanın temel insani gereksinimlerini karşılayabilecek, insan haysiyetine yakışır biçimde konut ve barınma hakkının ihlal edildiğine, sanıklar tarafından maddi ve manevi hiçbir zararın giderilmediğine, katılanın maddi ve manevi zarar uğramasına sebep olan sanıkların üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, beraat hükmü onanırsa bir başkasının evinden izinsiz eşya götürülmesinin suç olmayacağına dair bir emsal karar oluşacağına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, sanıkların cezalandırılmasına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin sanıklar üzerine yükletilmesine karar verilmesine '', sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ...'ın aynı davada yargılandığı konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin anlaşılmış olması karşısında; müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmolunmayacağı dikkate alınarak Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.