Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5602 E. 2026/9974 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5602
Karar No
2026/9974
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3925 E., 2024/269 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; ''Sanığın gerek soruşturma, gerekse kovuşturma aşamasında suça konu bisikleti 150 TL karşılığında sattığını beyan ettiğine, katılanın ise bisikletin değerinin 750 TL olduğunu beyan ettiğine, suça konu bisikletin suç tarihindeki değeriyle ilgili olarak çelişki ve şüphe oluştuğuna, suça konu bisikletin suç tarihindeki değerinin bu işlerden anlayan ve konusunda uzman olan bir bilirkişi tarafından tespit edilerek sanık lehine olan TCK'nın 145. maddesinin değerlendirilmesi ve kararın bozulması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Suça konu eşyanın maddi değerinin azlığının hükme yansıtılmadığına, suça konu eşyanın değerinin alanında uzman bilirkişiler tarafından tespitinin gerektiğine, sanığın zararı giderdiğini beyan etmesine rağmen bu husus katılana sorulmadan zarar giderilmemiş gibi karar verildiğine, sanığın tek fiilinden dolayı üç ayrı ceza verildiğine, şikâyetin bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı olarak verilmiş olan hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, sanığın öncelikle beraatine, mümkün değilse lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5602, K. 2026/9974, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-5602-e-2026-9974-k-45a4bf8b84bc