Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6177 E. 2026/11036 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/600 E., 2024/417 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; cezanın alt sınırdan belirlenmesinin, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının bozmayı gerektirdiğine, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın katılan ...'a yönelik söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca fazla ceza tayininin isabetli olmadığına, ilişkindir. III. GEREKÇE Katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın katılan ...'a hitaben söylediği ve Mahkemece kabul edilen sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı ve kaba söz niteliğinde bulunduğu, sadece katılan ...'ya yönelik sarf ettiği ifadelerin hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde ve yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi, 2.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda, eylemin çocuk polikliniğinin neresinde gerçekleştiği ve suç yerinin ne şekilde aleni olduğu açıklanmadan anılan Kanun maddesinin uygulanması, 3. Hakaret suçundan kurulan hükümde, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.