Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2984 E. 2026/7999 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2984
Karar No
2026/7999
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2958 E., 2023/4341 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı hırsızlık eylemini gerçekleştirmediğine, fiili olarak iştirakının mevcut olmadığına, katılanın zararını karşıladığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1.Katılanın 15.09.2016 tarihinde gece 22:30 sıralarında sokak üzerine kilitleyerek park ettiği aracından kaputu açılarak 1 adet Mutlu marka akünün çalındığı somut olayda, dosyada mevcut 16.09.2016 tarihli Tutanak içeriğine göre 16.09.2016 günü saat 02.00 sıralarında sokak içerisinde ring görevini ifa eden polis ekiplerini gören iki şüpheli şahsın kaçmaya başladığı, kaçan şahıslardan olan sanığın polis ekiplerince yakalandığı, sanıkla yapılan şifahi görüşmede kendisine ait olan 3 adet aküyü satmak için geldiğini belirttiği ve bu doğrultuda temyiz dışı sanık ...'tan 1 adet ..., 1 adet ... ve 1 adet ... marka olmak üzere toplam 3 adet akünün muhafaza altına alındığı, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında olay günü ele geçirilen 3 adet akünün çalınması olayını ikrar ettiği, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanığın satmaya çalıştığı 3 adet akü nedeniyle inceleme konusu dosya dışında Ankara 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/40 Esas, 2024/579 Karar, Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/511 Esas, 2019/1033 Karar, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/653 Esas, 2018/356 Karar, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/953 Esas, 2019/102 Karar ve Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1184 Esas, 2025/478 Karar sayılı dava dosyalarında da yargılandığı, anılan dosyalardan Ankara 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/40 Esas sayılı dosyasında şikâyetçi ... 'in ele geçen akülerden ... Marka aküyü teşhis ederek teslim aldığı, diğer akülerin akıbeti hakkında ise herhangi bir bilgi bulunmadığı anlaşılmakla; sanıktan ele geçen 3 adet çalıntı akü arasında katılana ait Mutlu marka akünün bulunmaması, sanığın söz konusu aküler dışındaki suçlamaları kabul etmemesi, sanığın teşhisine ilişkin herhangi bir kamera kaydı, parmak izi yahut tanık beyanının bulunmaması karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de, Katılanın 30.09.2022 tarihli talimat duruşmasında sanığın kendisine ulaşarak zararını gidermek istediğini ancak yaşanan olay nedeniyle çok mağdur olduğundan zarar giderimini kabul etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığa ödeme yapabilmesi için tevdii mahalli tayin edilip makul bir süre de verilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere takdiren Ankara 64. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2984, K. 2026/7999, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2984-e-2026-7999-k-859de01bd051