Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4500 E. 2026/7828 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2096 E., 2023/4022 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "karara dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu raporunda tam, kesin ve şüpheden uzak bir değerlendirme bulunmaksızın sanık hakkında hüküm verildiğine, tanığın hırsızlık olayı ile ilgili herhangi bir bilgisi ve görgüsü bulunmayıp sadece soyut olarak motosikleti sanıktan aldığını beyan ettiğine, alınan rapor ve tanık beyanlarının sanığın suçunu ispat etmeye yeterli ve denetlenebilecek ölçüde olmadığına, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının ceza hukukun temel mantığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1. Dosya kapsamındaki olay yerini gösteren kamera görüntülerinin incelenmesine dair 01.12.2021 tarihli Görüntü İnceleme ve Kimlik Tespit Tutanağı göre, suça konu motosikleti alan şahsın fiziki özelliklerinden ve yürüyüş şeklinden sanık olduğunun tespit edildiği bildirilmiş ise de, sanığın aşamalardaki tüm ifadelerinde atılı suçlamayı ve kamera görüntülerini kabul etmediği gibi kolluk görevlilerince motosiklet kendisinde yakalanan tanığın, motosikleti sanıktan aldığına ilişkin beyanı karşısında dosya içerisinde mevcut sanığa ait teşhise elverişli fotoğrafların, olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, kamera görüntülerinin olanaklı ise görüntü iyileştirme ve netleştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.