Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1596 E. 2026/7266 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1596
Karar No
2026/7266
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3102 E., 2023/3446 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafîinin temyiz istemlerinin, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu ve beyanlarının bilirkişi raporuyla desteklenemediğine, katılanın olayı öğrenme biçimi ile ilgili anlatımlarının dosya kapsamıyla uyuşmadığına, olayın gece vakti meydana geldiğine dair somut bir deliliğin dosyada bulunmadığına, sanık ve katılanın önceden tanıştıklarına ve teknenin anahtarını sanığa rızasıyla verdiğine, sanığın anahtarı haksız yere elinde bulundurmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1. Sanık hakkında hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen 5 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması sırasında 7 yıl 15 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Sanığın adlî sicil kaydına göre İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli ve 2012/1434 Esas, 2014/128 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 27.04.2016 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11... gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2013 tarihli ve 2013/327 Esas, 2013/674 Karar sayılı ilamına konu 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından ilgili kısımların çıkarılarak; yerlerine, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine göre tayin edilen 5 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanun'un 143/1. maddesi ile 1/2 oranında artırım yapılırken hükmolunan hapis cezasının 7 yıl 15 ay hapis olarak belirlenmesi ve tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanık hakkında İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli ve 2012/1434 Esas, 2014/128 Karar sayılı ilâmında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 27.04.2016 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11... gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2013 tarihli ve 2013/327 Esas, 2013/674 Karar sayılı ilâmına konu 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/1596, K. 2026/7266, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-1596-e-2026-7266-k-31de26f838e3