Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28491 E. 2026/6891 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/28491
- Karar No
- 2026/6891
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1007 E., 2023/2122 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I - Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/1007 Esas, 2023/2122 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2018/588 Esas, 2021/755 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca kurulan 3.000,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "müdafisi olduğu sanık ... hakkında, iddianamede gösterilen suçun ispatlanamadığına ve tanık beyanlarının yetersiz olmasına rağmen beraat kararı yahut delil yetersizliğinden düşme kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verildiğine, yerel mahkemenin yeterli, sarih, her türlü şüpheden uzak aleyhe hiç bir delil olmadan, müdafiisi olduğu sanığın geçmiş yaşantısını göz önünde bulundurarak haksız ve mesnetsiz olarak hüküm kurduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanık lehine olan delillerin incelenmediğine, dosya kapsamındaki mevcut delillerin sanığın mahkûmiyetine karar verilen suçu işlediğini sabit olarak kanıtlar nitelikte olmadığına, suçluluğun ortaya konmasının somut, kesin, maddi delillerle mümkün olacağına, ortada bir şüphe varsa bunun yargılama makamlarınca giderilmesi, şüphenin giderilemediği durumlarda ise bunun mutlaka sanık lehine yorumlanması gerektiğine, sanığın şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, müdafisi olduğu sanık ... hakkında, iddianamede gösterilen suçun ispatlanamadığına ve tanık beyanlarının yetersiz olmasına rağmen beraat kararı yahut delil yetersizliğinden düşme kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verildiğine, yerel mahkemenin yeterli, sarih, her türlü şüpheden uzak aleyhe hiç bir delil olmadan, müdafiisi olduğu sanığın geçmiş yaşantısını göz önünde bulundurarak haksız ve mesnetsiz olarak hüküm kurduğuna", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.