Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28482 E. 2026/6890 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2933 E., 2023/482 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "dosya kapsamında yer alan kamera görüntüleri incelendiğinde hırsızlık suçunun işleyen kişilerin fiziki olarak tespitlerinin yapılamadığına, her iki kişinin de kafasında kask olduğuna, dosya kapsamından diğer sanığın iddiası dışında müvekkili hakkında herhangi bir şüphe bulunmadığına, katılanın dosya kapsamında çok uzun süre boyunca mevcut zararları var ise bildirmesi istenilmesine rağmen bildirmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi nedeniyle tutuklu kaldığı süreler de dikkate alınarak öncelikle müvekkilinin beraatine, mahkeme aksi kanaatteyse lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "istinaf mahkemesi kararının hukuki anlamda gerekçelendirilmediğine, bu haliyle istinaf mahkeme kararının gerekçesinin Yargıtay denetimine elverişli olmadığına, zira, genel-geçer ifadelerle yerel mahkeme hükmünün yerinde olduğunun ifade edildiğine ve gerekçe arz etmediğine, yerel mahkeme kararının gerekçesinin kendi içerisinde çelişkiler barındırmakla birlikte somut delillere dayalı olarak hüküm kurulmadığını da açıkça gösterdiğine, bu itibarla, yapılacak temyiz incelemesi neticesinde istinaf mahkemesince kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararının bozulması gerektiğine, müvekkilinin soruşturma aşamasında alınan her iki ifadesinde de CMK gereği zorunlu olmasına rağmen müdafii hazır edilmeden ifadesinin alındığına, müvekkilinin isnat edilen suçu kabul etmediğini açıkça belirtmiş olduğuna, dosya kapsamında müvekkilinin mahkûmiyetine hükmedilmesini gerektirecek somut delil bulunmadığına, sanığın cezalandırılmasının toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiğine ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olması gerektiğine, müvekkiline isnat edilen suçlama ile ilgili olarak somut delil bulunmamasına karşın müvekkilinin mahkûmiyetine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karasu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.