Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27177 E. 2025/11584 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/27177
Karar No
2025/11584
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/45 E., 2023/651 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında katılanlar ... ve ... ile şikâyetçiler ..., ...'a karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/407 Esas, 2007/24 Karar sayılı ilamında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmış olup, bu ilamdaki tekerrüre esas alınan Çivril Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/419 Esas, 2005/12 sayılı karardaki mahkûmiyetin, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak ikinci kez mükerrir sayılıp sayılmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, II- Şikâyetçiler ... ve ...'e karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/19885 Esas, 2021/17939 Karar sayılı kararında "Mağdurlara, yakıt depo kapaklarının kilitli olup olmadığı hususu sorulup, netleştirilmesinden sonra, sanık hakkında TCK’nun 142/2-h veya 142/1-e maddelerinin tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi" gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, mahkeme tarafından bozmaya uyulmasına rağmen, şikâyetçi ... yönünden bozmanın gerekleri yerine getirilmeyerek, mağdura yakıt deposu kapağının kilitli olup olmadığı sorulmadan sanığın şikâyetçi ...'a yönelik eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uygulanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığın şikâyetçi ...'e yönelik teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunun gece vakti saat 19.30 sıralarında işlendiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini, 3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/407 Esas, 2007/24 Karar sayılı ilamında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmış olup, bu ilamdaki tekerrüre esas alınan Çivril Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/419 Esas, 2005/12 sayılı karardaki mahkûmiyetin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak ikinci kez mükerrir sayılıp sayılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27177, K. 2025/11584, T. 18.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-27177-e-2025-11584-k-096922bbcd64