Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19097 E. 2025/4712 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/500 E., 2022/187 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, şikâyetçilerin denize girmek için gittikleri anda plajda bıraktıkları suça konu tek bir çanta içerisine koydukları 2 adet cep telefonu ile bir kısım eşyaları çalması eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 maddesindeki uzlaşma kapsamında olan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini 2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli 2020/10790 Esas, 2021/7560 Karar sayılı bozma ilamında '' mağdurlardan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 ve 168/1. cümlesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,'' değinilmesine rağmen, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi, 3- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın işlediği hırsızlık suçundan neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Kabule göre de; Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için kanunda belirlenen ceza miktarının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeksizin, mahkemesince alt sınırdan ceza takdir edildiğinin belirtilmesine rağmen, sanık hakkında 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.