Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18792 E. 2026/9341 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3374 E., 2022/3570 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenlerinin, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39.maddesi şartlarının oluştuğuna, sanıkların suç kastının bulunmadığına, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararların bozulması taleplerine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın alt sınırından uzaklaşacak şartların oluşmadığına, şikâyetçinin zararının olmadığına, zararı ödemek istediklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanık ...'in tekerrüre esas alınan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/162 Esas, 2011/381 Karar sayılı ilâmına konu mahkûmiyetinin karar tarihinden sonra uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. maddesinde düzenlenen hakaret suçuna ilişkin olduğu ve anılan ilâm ile ilgili olarak uzlaştırma prosedürü uygulanıp uygulanmadığı tespit edilerek sonucuna göre işlem yapılması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.