Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18279 E. 2026/9794 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1014 E., 2022/2310 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin temyiz isteminin; ''Usulsüz olarak yapılan arama ve el koyma işlemi neticesinde elde edilen delillerin geçersiz olduğuna, bu delillere dayanarak hüküm kurulamayacağına, dosya kapsamında sanığın olay yerinde olduğuna ilişkin tek kanıtın, sanıkların sadece bu noktada uyuşan irade beyanları olduğuna, sadece bu hususun sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğini göstermediğine'' sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''Yerel mahkemenin kararında, olayın tam olarak nasıl gerçekleştiğini tespit edemediğine, müştekinin soyut ve mesnetten uzak beyanlarına göre hüküm kurulduğuna, müştekinin, halihazırda faaliyet altında olmayan petrol istasyonuna gittiğinde diğer sanık ...'in babasına ait ... plakalı aracı park halinde iken gördüğünü, bu sırada şüpheli şahısların petrol istasyonunda hırsızlık eylemini gerçekleştirdiklerini ifade ettiğine, yerel mahkeme, gerekçeli kararında ise bu hususu iddia olunan hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyaların araca yüklendikten sonra başka bir aracın petrol istasyonuna geldiğini farketmeleri üzerine aracın kapılarını kitleyerek sanıkların boş araziye doğru kaçtıkları doğrultusunda yorumladığına, dosya kapsamında sanığın olay yerinde olduğuna ilişkin tek kanıtın, sanıkların sadece bu noktada uyuşan irade beyanları olduğuna, sadece bu hususun sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğini göstermediğine, sanığın sabıka kaydı nedeniyle hakkında yasal veya takdiri hiçbir indirim nedenini uygulamamış olmasının da haksız ve hukuka aykırı olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.