Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18603 E. 2026/9980 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2090 E., 2022/2203 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak, yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın hırsızlık suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, elle tutulur, gözle görülür somut delillerin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken polis tutanağı ve şikâyetçinin ifadesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, kolluk tarafından yapılan muhafaza altına alma ve yer gösterme işleminin hukuka aykırı olduğuna, noksan inceleme ile karar verildiğine, suça konu malzemelerin açıkta bulunduğuna, dosya içerisinde olay yerini gösterir kroki ve fotoğraflar bulunmadığı gibi, keşif de yapılmadığına, sanığın soruşturma aşamasındaki ...ahır gibi bir yere gittik. Bu yerin kapısı kilitli değildi. Kapı da yoktu. ... Arazinin çevresi tel vb. şekilde kapalı değildi. ... Evle alakası yoktu...' şeklindeki beyanının yeterince irdelenmediği ve kovuşturma aşamasında açıklığa kavuşturulmadığına, teşdit sebebi olmadığı halde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, teşdit sebebinin açıklanmadığına, suçun gece vakti işlenmediğine, suça konu eşyaların kıymeti yönünden araştırma yapılmayarak şikâyetçinin beyanı ile sanığın cezalandırıldığına, sanığın lehe hükümlerden faydalandırılmadığına, kararın bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesine'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın hırsızlık suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, elle tutulur, gözle görülür somut delillerin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken polis tutanağı ve şikayetçinin ifadesi ile mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, kolluk tarafından yapılan muhafaza altına alma ve yer gösterme işleminin hukuka aykırı olduğuna, noksan inceleme ile karar verildiğine, suça konu malzemelerin açıkta bulunduğuna, dosya içerisinde olay yerini gösterir kroki ve fotoğraflar bulunmadığı gibi, keşif de yapılmadığına, teşdit sebebi olmadığı halde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, teşdit sebebinin açıklanmadığına, suçun gece vakti işlenmediğine, suça konu eşyaların kıymeti yönünden araştırma yapılmayarak şikâyetçinin beyanı ile sanığın cezalandırıldığına, sanığın lehe hükümlerden faydalandırılmadığına, kararın bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/884 Esas, 2020/1085 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesinde yazılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçuna ilişkin olduğu ve Mahkemenin 23.05.2025 tarihli ek kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşmediğinden infazın durdurulmasına karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanık hakkında adli sicil kaydında bulunan Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/482 Karar sayılı ilâmında yer alan cezanın 2. kez mükerirliğe esas alınması gerekirken, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/884 Esas, 2020/1085 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine "Sanık hakkında verilen Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/482 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas kabul edilerek sanığın 5237 Sayılı yasanın 58. maddesi gereğince 2. KEZ MÜKERRİR SAYILMASINA, sanık hakkında hapis cezası bakımından aynı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.