Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9090 E. 2022/21127 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın son bildirdiği “......" adresine MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 03/11/2015 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olarak tebliğ edildiği gözetilerek, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz ve eski hale getirme isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 2 Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi gereğince hükmedilecek temel cezanın suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 143. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-Gerekçeli kararın hüküm kısmında suç isminin doğru olarak ''adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık'' olarak belirtildiği halde, uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-e maddesi yerine, oluşa uygun olmayan aynı Kanun'un 142/1-b olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.