Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9126 E. 2023/3868 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/196 E., 2016/417 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 331/4. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2015 tarihli ve 2015/1492 Esas sayılı iddianamesiyle, şikâyetçinin olay günü maç yapmak için halı sahaya gittiği, kıyafetini soyunma odasında değiştirdiği ve pantolonunu cebinde Samsung Galaxy S4 marka cep telefonu bulunduğu halde askıya astığı, maçın oynandığı esnada saat 22:00-23:00 sıralarında sanığın şikâyetçinin telefonunu pantolunun cebinden aldığı, ertesi gün ise iade ettiği ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın şikâyetçinin rızası olmadan soyunma odasındaki pantolonunun cebinden cep telefonunu alması eyleminin sabit olduğu, eylemin sabit olması ve sanığın üzerine atılı olan suçu işlediği hususunda yeterli delil mevcut olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunailişkindir III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçinin olay günü maç yapmak için halı sahaya gittiği, kıyafetini soyunma odasında değiştirdiği ve pantolonunu cebinde Samsung Galaxy S4 marka cep telefonu bulunduğu halde askıya astığı, maçın oynandığı esnada saat 22.00-23.00 sıralarında sanığın şikâyetçinin telefonunu pantolunun cebinden aldığı, ertesi gün şikâyetçinin arkadaşı olan tanık ...'u arayarak şikâyetçinin telefonunu bulduğunu bildirdiği, sanık ile buluşan şikâyetçinin telefonunu teslim aldığı ve zararının bulunmadığı anlaşılmıştır IV. GEREKÇE 1.Olay günü, şikâyetçinin halı sahanın soyunma odasındaki askıya pantolonunu astığı, maç devam ederken soyunma odasına giden sanığın saat 22.00-23.00 sıralarında pantolonun cebindeki cep telefonunu çaldığı, sanığın birbirini doğrular şekildeki soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmaları, şikâyetçi ve tanığın, sanığın savunması ile uyuşan beyanları ve ertesi gün sanığın telefonu şikâyetçiye teslim ettiği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın yüklenen suçu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeyerek mahkûmiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçe ile beraatına karar verilmesi, 2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/417 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.