Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/5174 E. 2026/5837 K.

SAYISI : 2021/1269 E., 2023/2092 K.

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İTİRAZA KONU KARAR : Bozma İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 23.03.2026 tarihli ve 2024/1732 Esas, 2026/2748 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.06.2026 tarihli ve KD-2024/13995sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat kararının aleyhe istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına ilişkin kararının ceza miktarı itibarıyla kesin olup hükümde ayrıca ilk kez 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinin uygulanmış olmasının hükmü temyizi kabil hale getirmeyeceğinden bahisle bozma ilâmının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK'nın 286/2-(d) maddesinin kapsamında kaldığı gerekçesine dayanılarak Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı temyiz yolunun kapalı olduğu düşüncesiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesinde yer alan bendlerin hem uluslararası sözleşmeler ve Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen hak arama özgürlüğüne ilişkin temel hak ve özgürlükler kapsamında kalmaları hem de istisnai norm olma özelliği taşımaları, güvenlik tedbiri niteliğindeki 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin ilk kez istinaf incelemesinde yaptırım olarak eklenmesi hâlinin 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasında istisnai olarak sayılan temyiz edilemeyecek kararlar arasında açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle, bu şekilde verilen bir kararın temyiz yoluna tabi olup olmadığı belirlenirken CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi içerisinde kabul edilmesinin istisnai normların geniş yorumlanmaması gerektiği ilkesiyle de bağdaşmayacak olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında istinaf incelemesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin ilk kez uygulanması nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 23.03.2026 tarihli ve 2024/1732 Esas, 2026/2748 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.