Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/2683 E. 2026/5521 K. – Taksirle Yaralam

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/127 E., 2025/619 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemenin sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ilişkin kararına yönelik sanığın temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk olması nedeniyle verilen bozma kararı üzerine Mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 251/3, 5237 sayılı TCK'nın 53/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanığın karara itirazı üzerine Dairemizce incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 53/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.08.2014 tarihinde sanık sürücünün sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken yaya olarak yolun karşısına geçmek isteyen katılan ...'e çarparak yayanın hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b maddeleri uyarınca taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem 17.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı 22.10.2025 tarihli mahkûmiyet hükmünden önce 17.02.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.