Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/2353 E. 2026/4891 K. – Müstehcenlik
Konu: Müstehcenlik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2353
- Karar No
- 2026/4891
- Karar Tarihi
- Konu
- Müstehcenlik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/125 E., 2016/262 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 10.02.2026 tarihli ve 2023/800 Esas, 2026/1239 Karar sayılı bozma kararı
Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 10.02.2026 tarihli ve 2023/800 Esas, 2026/1239 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2026 tarihli ve KD - 18 - 2016/286363 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kısmî itiraz başvurusu; sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümlesinde "beş yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası" öngörüldüğü sanık aleyhine uygulamayı gerektirir nitelikli bir hal de bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi düzenlemesi kapsamında sanığa müdafi görevlendirilmesi zorunluluğunun bulunmadığı, sanığa duruşmalarda kanuni hakları hatırlatılmasın karşın sanığın müdafi talebinde bulunmadığından bu yönüyle İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, bozma ilâmının kaldırılması ve hükümde hak yoksunluklarına ilişkin fıkranın düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.06.2025 tarihli ve 2023/11-247 Esas ve 2025/298 Karar ile 14.102021 tarihli ve 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesinde şüpheli veya sanık için zorunlu müdafi görevlendirilmesi, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmalarla sınırlandırılmış olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun ceza miktarının beş yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası olarak belirlendiği, ceza miktarının beş yıldan fazla olmadığı değerlendirilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 10.02.2026 tarihli ve 2023/800 Esas, 2026/1239 Karar sayılı kararın bozmaya ilişkin (B) harfi ile gösterilen başlık altındaki ibarelerin KALDIRILMASI,
3. Mersin (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararının 1. bendinin 7. paragrafındaki "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak hakkında TCK'nun 53/1-2 fıkralarıyla 3. fıkra 1. cümlesinin uygulanmasına," ibarelerinin çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle müstehcenlik suçundan kurulan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASI,
4. İlâmın diğer yönlerinin aynen korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.