Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1899 E. 2026/5691 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/396 E., 2025/514 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin yasal ve yeterli gerekçeye dayanılmaksızın sanık lehine uygulandığına, koşulları bulunduğu halde bilinçli taksir hükümlerine yer verilmediğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa soyut olarak kusur izafe eden hatalı ve yetersiz bilirkişi raporlarına itibarla eksik araştırma ve inceleme neticesinde mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasının orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, sanık hakkında hapis cezasının adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi hükümlerinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle uygulanmadığına, temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki römork takılı traktörle, gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, kontrolsüz dönel kavşağa geldiğinde, ''U'' dönüşü yapmak için sola manevra yaptığı sırada, römorkün sol ön lastiğine, sol şeridi takiben düz seyreden sürücü Uğur Zafer idaresindeki motosikletin ön kısımlarıyla çarpmasıyla, iki kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, geçiş önceliğine uymayarak asli kusurlu olarak neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2026 tarihinde karar verildi.