Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/8598 E. 2026/3021 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8598
Karar No
2026/3021
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1939 E., 2020/1207 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi

görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu olası kastla işlediğine, emsal yüksek yargı kararlarının da bu yönde olduğuna, sanık hakkında ceza hükmü tesis edilirken üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğine, kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31.07.2019 tarihinde saat 23.45 sıralarında, kazadan yaklaşık 1 saat 25 dakika sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 1,80 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki 41... plaka sayılı otomobil ile meskun mahal dışında, gece vakti bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde önünde kendisiyle sağ şeridi takiben aynı yönde seyretmekte olan şikâyetçi sürücü...'in sevk ve idaresindeki 41... plaka sayılı otomobilin sol arka kesimine, idaresindeki aracın sağ ön kesimi ile çarptıktan sonra çarpışmanın etkisiyle sol şeride savrulup sol şeritte seyretmekte olan sürücü ve plakası tespit edilemeyen bir araçla temas şeklinde çarpışmasını takiben orta refüje girerek refüj üzeriden bulunan elektrik direğine çarpması, yine çarpışmanın etkisiyle sürücü hakimiyetinden çıkarak sağa yönelen otomobilin yolun sağından çıkıp kendi ekseni etrafında dönüşler yaparak yolda takla atması neticesinde, sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...’nın öldüğü, şikâyeti bulunmayan mağdur ... ...’ın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine ait 08.10.2019 tarihli raporuna göre sanığın, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu ve 1,80 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak mahkûm edilen sanığa yargılama giderinin hesaplanmaması biçiminde tespit edilen hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek

üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/8598, K. 2026/3021, T. 30.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-8598-e-2026-3021-k-a2d48a44569f