Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/483 E. 2026/5397 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/730 E., 2016/318 K. SUÇLAR : Basit yaralama, hakaret, taksirle yaralama, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan sanık ...'in kamu malına zarar verme suçuna ilişkin temyizinin, kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ve katılan sanıklar hakkında verilen kararların; katılan sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A.Katılan Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Yapılan İncelemede; Katılan sanık ...'in beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyizinin bulunmadığı ve temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanık ...'in temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Yapılan İncelemede; Katılan sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan yargılama konusu eylem, 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e. maddesi uyarınca anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan katılan sanığın savunması alınarak sorguya çekildiği 02.02.2016 tarihinden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinden önce dolduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâller de bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince katılan sanık ...'in temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C.Sanık ... Hakkında Basit Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Yapılan İncelemede; Sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan yargılama konusu eylem, 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e. maddesi uyarınca anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunması alınarak sorguya çekildiği 02.02.2016 tarihinden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinden önce dolduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâller de bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince katılan sanık ...'in temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

D.Katılan Sanık ... Hakkında Basit Yaralama ve Taksirle Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümleri ile Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Yapılan İncelemede; Katılan sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemler, 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 89/4 ve 125/1. maddelerinde yaptırıma bağlanmış olup, cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e. maddesi uyarınca anılan suçların asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı en son kesen işlemin 14.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının temyiz inceleme tarihinden önce dolduğu gözetilerek, katılan sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2026 tarihinde karar verildi.