Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/2913 E. 2026/5498 K.

Konu: Sahte Belge Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2913
Karar No
2026/5498
Karar Tarihi
Konu
Sahte Belge Düzenleme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/338 E., 2022/407 K. SUÇ : Sahte belge düzenleme HÜKÜMLER : Düşme, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nin 223/9. maddesi; "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." şeklinde düzenlenmiş olup dosyada derhal beraat kararı verilebilecek bir durumun bulunmadığı ve zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Sanık hakkında olağanüstü zamanşımının dolduğu gerekçesiyle düşmesine karar verilmesine dair hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminde, temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı gözetildiğinde, derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yararın olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar hakkındaki Düşme Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden; Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasında; suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanşımının, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

C.Sanıklar Hakkındaki Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden; Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen 04.02.2014 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı hüküm tarihinden önce 04.02.2022 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, hükümlerin, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/2913, K. 2026/5498, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-2913-e-2026-5498-k-7619b309d7a7