Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/446 E. 2025/7616 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1391 E., 2023/1400 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanığın çektiği herhangi bir görüntünün ele geçirilemediğinin iddia ve kabul edilen olayda; eylemin gerçekleşme biçimine ve sanığın dosya kapsamı ile uyumlu aksi sabit olmayan savunmasına göre, sanığın amacının çevreyi rahatsız edecek şekilde yüksek sesle müzik dinleyen katılanların eylemlerini delillendirmek ve adli-idari makamlara şikayet etmeye yönelik olduğu, sanığın hukuka aykırılık bilinciyle hareket etmediği...sanığın hukuka aykırılık bilincinin ve suç kastının bulunmadığı toplanan deliller ile anlaşıldığından CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi, kanunu bilmemenin mazeret sayılamayacağına, görüntüleri kayda alınarak suçun tamamlandığına, sanığın tek amacının kendilerini rahatsız etmek, özel hayatlarının gizliliğini ihlal etmek olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; komşu villasında yüksek sesli müzik dinlenilerek kendisine rahatsızlık verdiklerini ispatlamak amacıyla katılanları video kaydına alan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1-2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılanların görüntülerini delil elde etmek için çektiği, sanığın görüntüyü silmiş olması nedeniyle görüntü içeriğinin bulunmadığı, sanığın hukuka aykırılık bilinciyle hareket etmediği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.