Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2797 E. 2025/7623 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/766 E., 2017/1336 K SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi ve bir kısım katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın otobüsün lastiğinin patlaması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiğine, kusurunun bulunmadığına, sanığın geçimini şoförlükle sağlaması nedeniyle ehliyetine el konulmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.12.2014 günü, saat 04.55 sıralarında sanık ...'nin sevk ve idaresindeki otobüs ile gece vakti, bölünmüş 2 şeritli, asfalt kaplama, zeminin kuru, düz ve eğimsiz, azami hız limitinin 90 km/s olduğu, meskun mahal sınırları dışında Eskişehir-Konya Devlet karayolunda seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından yoldan çıkarak bir süre banket dışında ilerlemesine müteakip otobüsün tarla içine devrilmesi sonucunda, otobüste yolcu olarak bulunan bir kişinin ölmesi, bir kişinin ağır (6.) derece, bir kişinin ağır (5.) derecede, iki kişinin ağır (4.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde, sekiz kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması şeklinde meydana gelen kazada kaza tespit tutanağında; sürücü ...'nin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1- b maddesi gereğince kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 22.03.2016 tarihli raporda; sanığın asli kusurlu olduğunun mütalaa olunduğu, Yerel Mahkemece, sanığın bir kişinin ölümüyle ve dördü nitelikli olmak üzere on iki kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, takdir edilen temel ceza miktarı orantılılık ilkesine aykırı şekilde az bulunmuş, duruşma açılmak suretiyle yeniden yargılama yapılma yoluna gidilerek sanığın 5 yıl 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.