Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4604 E. 2026/4844 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/191 E., 2023/581 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kaza yerinde herhangi keşif yapılmadığına, sanığın alkolün etkisiyle mi yoksa kötü hava koşulları ya da görüşü kısıtlayan yol ve çevre faktörleri sebebiyle mi kazanın gerçekleştiğine yönelik inceleme yapılmadığına, tanık olarak ...'nın dinlenilmediğine, ...'ün sanık sıfatıyla dosyaya katılması gerektiğine, ... ve ...'un katılan sıfatlarının olmaması gerektiğine, sanığın bilinçli taksirle hareket etmediğine ve hakkında takdiri indirim uygulanmamasına dair verilen hükmün bozulmasına, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.07.2018 tarihinde gece vakti saat 01.31 sıralarında, açık havada, 7 metre genişliğinde refüjle bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı, aydınlatması mevcut ve azami hız limitinin 70 kilometre/saat olarak belirlendiği meskun mahal dışı yolda, sanık ...'ın, sevk ve idaresindeki 55... plakalı kamyonet ile şehir merkezi istikametinden gelip, sarı fasılalı ışığın yandığı bölünmüş yola geçiş yapmak istediği esnada, D. ... no'lu bölünmüş karayolunun Sinop istikameti yönünden sol şeridi takiben gelen ...'ün yönetimindeki 37... plakalı kamyonet ile çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, sanık ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'un öldüğü, yine aynı araçta bulunan ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücutta kemik kırığı oluşacak ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; ... Kurumu ... Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğünün belirtildiği, sanığın kazadan yaklaşık 1 saat sonra hastanede yapılan alkol ölçümünde sanığın 1,20 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla olay günü sanığın kaza anında yaklaşık 1,35 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı; kaza tespit tutanağı ile 16.11.2018 tarihli ... Kurumu Başkanlığı ... Dairesi Başkanlığının raporuna göre sanığın kamyonet ile şehir merkezi istikametinden gelip bölünmüş yola geçiş yapmak istediği esnada, yola gereken dikkati vermediği, gelen aracın hız ve yakınlığını dikkate almadan kontrolsüzce bölünmüş yola girdiği, kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığı ve ilk geçiş hakkı bırakmaması nedeniyle asli kusurlu; sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş yolda seyrederken, kavşağa uygun hızla yaklaşmadığı, seyir hızıyla geldiği kavşakta diğer kamyonet ile önlemsizce çarpışması nedeniyle tali kusurlu; ölen ve yaralanan yolcuların ise emniyet kemeri takmamaları nedeniyle her biri kendi adına alt düzeyde tali kusurlu olduğu tespit edilerek İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda asli kusurlu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2918 sayılı KTK'nın "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca sanığın yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı göz önüne alındığında (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün (5) numaralı paragrafındaki ''TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca, olayın oluş şekli, sanığın kusur durumu, suçun sanığın yasal sınır üzerinde aşırı alkollü şekilde araç kullanarak bilinçli taksirle işlenmiş olması dikkate alınarak takdiren'' ibarelerinden sonra gelmek üzere ''(B) SINIFI SÜRÜCÜ BELGESİNİN'' ibarelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.