Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4033 E. 2026/4878 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/185 E., 2023/3 K. SUÇ : Taksirle öldürme KARAR / HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin hükümlere yönelik katılan sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, katılan vekilinin sanık ...hakkındaki hükme yönelik temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...'ın yorgun halde ve aracı idare ettiği sırada uyuklaması nedeniyle bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık ...'ün kusurlu olduğu halde beraatine karar verilmesine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, her iki sanığın üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile 29.08.2019 tarihinde saat 08.55 sıralarında, yerleşim yeri içinde bölünmüş üç şeritli eğimli kara yolunda takograftan tespit edilen 83 km hızla sağ şeridi takiben seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek sağdan yol dışı kalması sonucu aracının sağ ön kısımları ile emniyet şeridinde sanık ... tarafından park halinde bırakılmış olan tıra irtibatlı dorsenin sol arka kısımlarına çarpması neticesinde kamyonda yolcu olan ...'un öldüğü, katılan sanık ...'ın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan ... Dairesi tarafından düzenlenen rapor doğrultusunda, sanık sürücü ...'ün idaresindeki çekiciyi, gündüz vakti, görüşün açık olduğu yerleşim yeri içi devlet yolu kenarındaki emniyet şeridine park ettiği, bu haliyle kaplama üzerindeki trafik açısından tehlike doğuracak bir durumu bulunmadığı, yol dışına park edilen çekicinin kazanın oluşumunda etkenliği bulunmadığı ve sanık sürücü ...’ün kusurunun bulunmadığı kabul edilerek taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine, katılan sanık ...'ın ise idaresindeki kamyon ile seyri sırasında dikkatini yola vermemesi, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde seyretmesi, hızını aracının teknik özelliklerine yol ve mahal şartlarına göre ayarlamaması ve direksiyon hakimiyetini kaybederek mevcut hızıyla sağdan yol dışı kalarak kaplama dışında emniyet şeridinde park hlinde olan dorseye tedbirsizce arkadan çarpması nedeniyle asli kusurlu olarak taksirle bir kişinin ölümüne neden olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Katılan Vekilinin Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/185 Esas, 2023/3 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.