Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3593 E. 2026/4572 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1086 E., 2022/2232 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 231/8. maddesi gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 23.01.2015 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 24.09.2019 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu işlemesi ve bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi üzerine yapılan ihbar doğrultusunda dosya yeniden ele alınarak, İlk Derece Mahkemesince önceki hüküm 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmış, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğunun bilirkişi raporlarıyla sabit olması nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet kararının verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın ... inşaatının sahibi ve müteahhidi olduğu, 08.07.2013 tarihinde saat 10.00 sıralarında inşaatta bekçi olarak çalışan ...'in yüksekten düşerek öldüğü olayda, güvenlik için gerekli eğitimin verilmemesi, tedbir alınmaması, araç ve gereçlerin bulundurulmaması ve gerekli denetimlerin yapılmaması nedeniyle tali kusurlu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın inşaat şefi olarak inşaat mühendisi ... 'i görevlendirdiği, inşaat şefinin işyerinde iş güvenliği ile ilgili bir eksiklik bulunduğuna dair sanığa talepte bulunmadığı, sanığın, inşaatın güvenliği ile ilgili konusunda ehil yetkili inşaat mühendisi olan ... şantiye şefi olarak ataması nedeniyle kusursuz olduğunu kabul ederek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.