Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2941 E. 2026/4049 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/170 E., 2022/3181 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62... /6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmayarak sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meydana gelen kazada katılan sürücünün tali kusurlu olması nedeniyle sanık hakkında indirim uygulanmayarak cezanın artırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ...'ın 21.11.2019 tarihinde saat 13.10 sıralarında, açık havada meskun mahalde, sevk ve idaresindeki araç ile azami hız sınırının 80 km/sa olduğu, yüzeyi kuru, bölünmüş ve dönel kavşak bulunan yolda Aydın istikametinden Denizli istikametine seyir halindeyken Kumkısık Kavşağı'na geldiğinde, yolun sağ tarafında bulunan banketten kavşağa doğru hareket eden sanık ...'in sevk ve idaresindeki araca çarpmamak için sola doğru manevra yaptığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağından yoldan çıkarak toprak yığınına çarpması sonucu, katılan sürücü ...'ın ve araçta yolcu olarak bulunan ..., ..., ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarını (2.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ...'ın ise ölümüne sebep olduğu, asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın asli ve tek kusurlu oluşu dikkate alındığında, taksirinin yoğunluğu ve zararın ağırlığı da gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, teşdiden derecesinde yanılgıya düşülerek az ceza tayini hukuka aykırı görüldüğünden İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı hususu dikkate alınarak, yargılama giderlerinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 303/1-h. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan "eşit olarak" ibarelerinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.