Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2800 E. 2026/4046 K. – Taksirle Yaralam

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/981 E., 2024/527 K. SUÇ : Taksirle yaralama KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına da karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, temyizin reddi ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-3-4 ve 53/6. maddeleri gereğince 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararının temyiz edilebilir kararlardan olduğuna, katılanlara maddi zararının bildirilmesinin istenildiği ancak katılanların zararlarını bildirmediği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, 11.08.2020 tarihinde saat 18.20 sıralarında, idaresindeki aracı ile Antalya Caddesi üzerinden Fethiye istikametine doğru seyir halindeyken sola manevra ile dönüş yapacağı esnada gerisinden düz seyirle gelen ...'in idaresindeki motosikletin ön kısımları ile aracının sol yan kısımlarına çarpması sonucu ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı ve motosikletinde yolcu olarak bulunan ...'ün ise yaralanmasının vücut fonksiyonlarına etkisi ağır (5.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesinin ve sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına dair kararın verilmemiş olması hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinin ek bir yaptırım olarak istinaf incelemesi sırasında ilk kez uygulanmasından dolayı hükmün temyiz edilebilir olması nedeniyle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar veril