Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/1251 E. 2026/5402 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1402 E., 2019/1521 K. SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, müstehcenlik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 104/1, 43/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, müstehcenlik suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 226/1, 52/2. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ve 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 234/3, 43/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı TCK'nın 104/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine, müstehcenlik suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2.cümle, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ancak 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 9 ay hapis cezası ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta ve koşulları oluşmasına rağmen kişiselleştirme kurumlarının uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın bilgisayarında yapılan arama sonucunda üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen video bulunduğu iddiasına konu olayda, sanığın suç tarihinde 15 yaşında olan katılanın cep telefonuna müstehcen video gönderdiği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince sanığın katılana müstehcen içerikli görüntü izlettiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 226/1. maddesi uyarınca müstehcenlik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de sanığa yüklenen eylemin, müstehcenlik suçunu oluşturan ve üretiminde çocuk kullanılan videonun depolanmasına ilişkin olduğu, nitekim sanığın bilgisayarında inceleme yapılması sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda ".." isimli video içerisinde müstehcenlik unsuru taşıyan ve üretiminde çocuk kullanılan video bulunduğunun belirlendiği dikkate alındığında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2.cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesindeki müstehcenlik suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabî olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2026 tarihinde karar verildi.