Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7564 E. 2026/4223 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/663 E., 2022/178 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, soruşturma ve kovuşturmada boşa geçen süreler nedeniyle 283.903,68 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine ve 2.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 15.03.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarlarının çok az olduğuna ve hakkaniyete uygun olmadığına, gözaltında geçirdiği süre dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın müvekkilinin uğradığı manevi yıpranmanın karşılığı olmasının mümkün olmadığına, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı ve eksik araştırma sonucunda karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/118 Esas- 2019/114 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.03.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 16.03.2017 tarihinde adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığı, 15.03.2017-16.03.2017 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.03.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/118 esas ve 2019/114 karar sayılı dosyasında 15/03/20 17... /03/2017 tarihleri arasında haksız olarak gözaltında kalması, hakkında 16/03/20 17... /04/2018 tarihleri arasında CMK'nun 109/3-b maddesi uyarınca ve yine 16/03/20 17... /03/2019 tarihleri arasında CMK'nun 109/3-a maddesi uyarınca haksız olarak adli kontrol hükümlerinin uygulanması nedeniyle davacının gözaltına alınmasına ve hakkında adli kontrol hükümlerinin uygulanmasına neden olan suçun niteliği, olayın cereyan tarzı, haksız olarak gözaltında ve adli kontrolde kaldığı süre, duyduğu manevi ızdırap, sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davacının talepleri arasında 5271 sayılı CMK'nın 141/3. maddesinde düzenlenen hakimler ve Cumhuriyet savcılarının eylemlerinden ötürü tazminat istemine ilişkin maddesine dayanarak tazminat talebinde de bulunduğu anlaşılmakla, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.