Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2091 E. 2026/5269 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2444 E., 2023/2282 K. SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmi bozma

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma; sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine münhasır olduğu belirlenmiştir.

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemeleri ceza dairlerince verilen kararlar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği; somut olayda, avukat olan sanıkların isnat olunan eylemlerini görevleri sırasında ve avukatlık mesleğinin sağladığı güvene dayanarak işlediklerinin iddia edildiği dikkate alınarak yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ...'ın duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan netice ceza miktarı dikkate alınarak 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 299/1 maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2016/130 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararıyla; a. Sanık ... hakkında, ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 257/2 maddesi gereği cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine, b. Sanık ... hakkında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereği cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-(a) maddesi uyarınca beraatine, c. Sanık ...'ın, ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 257/2 ve 62/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2022/2444 Esas, 2023/2282 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararlarına karşı katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvuruları üzerine; a. Sanık ... ve ... haklarında kurulan beraat hükümleri yönünden katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine, b. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin hükme eklenmesi suretiyle, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma ve sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların ortak olduklarına, sanık ...’nin de davayı takip ettiğine, sanık ...’ın tahsil ettiği parayı uhdesinde tutmakla suçunun sübuta erdiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Katılanın gerekli dava harcı ve gider avansını ödemeden, avukatın dava açma mecburiyetinin olmadığına, ayrıca davayı avukatın açmasının zaruriolmadığına, çünkü bağlantılı olsa da ayrı bir davanın söz konusu olduğuna, salt vekâlet ilişkisinin suçun oluşması için yeterli olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, cezanın ertelenmemesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesi talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... Hakkında İhmal Suretiyle Görevi Kötüye Kullanma, Sanık ... Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Karşı Katılan Vekilinin Temyiz İstemi ile Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanık ... yönünden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı; sanık ... yönünden atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. 2. Sanık ... Hakkında İhmal Suretiyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Karşı Sanığın Temyiz İstemi Yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(a) maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle suç işleyen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanması gerektiğinin gözetilmemesi, inceleme konusu hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma ve sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekili; sanık ... hakkında ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümlerde, eleştiri konusu dışında, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.