Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/662 E. 2026/8858 K. – Güveni Kötüye

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3514 E., 2022/1176 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Erbaa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/12 Esas, 2021/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 73/1, 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/3514 Esas, 2022/1176 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına ve ilk derece mahkemesince verilen düşme kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince hapisten çevrilme 3.000 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 80 TL cezalandırılmasına karar verilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi, cezaların üst sınırdan takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, sanığın şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilk derece mahkemesinin verdiği düşme kararının yerinde olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık ile katılanın olaydan önce birbirlerini tanıdıkları, katılanın 2014 yılında büyükbaş hayvan almak için Kars iline gideceği sırada satın alınan hayvanlar üzerinden alınacak kâr payı karşılığı sanıktan 5.500 TL borç para aldığı ve kendisine ait 60... plakalı Fıat Fıorıno marka aracını üzerinde haciz olması nedeniyle emaneten anahtarı ile birlikte katılana bıraktığı, sanığın iki yıl boyunca katılandan haber alamadığı, katılanın aracının başkasına satıldığını öğrenmesi üzerine Erbaa ilçesine geri döndüğü ve sanık hakkında şikayetçi olduğu anlaşılan olayda; sanığın, katılanın Kars iline gideceği sırada kendisinden 5.500,00 TL para aldığını, ancak daha sonra yaklaşık 2 yıl telefonlara dahi bakmadığını, sanığa 5.500,00 TL yi vermek için çevreden borç aldığını, zor durumda kalması ve katılana ulaşamaması üzerine katılanın kendisine bıraktığı aracı bir buçuk yıl beklettikten sonra satmak zorunda kaldığına ilişkin aşamalardaki savunmaları ile katılanın, sanık savunmalarını destekler şekilde sanıktan 5.500,00 TL para aldığını, ancak dolandırılması nedeniyle Erbaa ilçesine dönemediğini, 2 yıl kadar sonra tekrar Erbaa ilçesine döndüğünü, sanığın kendisini arayarak kendisine emanet olarak bıraktığı aracı 10.000 TL ye sattığını 5.500 TL sini borcuna mahsup ettiğini geri kalanını kendisine vereceğini söylediğine ilişkin beyanları karşısında sanığın eyleminin hukuki itilaf kapsamında kaldığı ve sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/3514 Esas, 2022/1176 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2026 tarihinde karar verildi.