Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4635 E. 2023/7809 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4635
- Karar No
- 2023/7809
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/125 E., 2023/276 K. SUÇ : Sahte Fatura Düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008,2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 4 kez 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl l ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2021/7987 Esas, 2022/19091 Karar sayılı kararı ile " 7394 Sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ıncı fıkraları ve 367 inci maddelerinde yapılan değişiklik nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına, 3. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 1 kez 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl l ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, haksız yere ceza aldığını, faturayı kendisine kesen kişinin suçlu olduğunu, yüklenen suçta zamanaşımı süresinin dolduğunu beyanla hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.