Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/7508 E. 2026/3992 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/7508
Karar No
2026/3992
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/587 E., 2025/1466 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/90 E., 2023/73 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurumca davacı şirket hakkında 01.02.2022 tarih ve E-11810767-202.01.01-39475504 sayılı yazı ile "...5510 sayılı Kanun'un Ek 14. maddenin birinci fıkrası uyarınca; ilk tespitinizden dolayı 2021/01 ay teşviğiniz ile 20 20... sayılı Asgari Ücret Desteğiniz kapatılmış olup, gerekli düzeltme işlemi yapılmıştır." şeklinde işlem tesis edildiği, söz konu işlemlerin 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanması nedeni ile dava açmadan önce, İş Mahkemeleri Kanunu madde 4 uyarınca işlemlerin geri alınması talebi ile davalı Kuruma 15.02.2022 tarihinde başvuru yapıldığı, yapılan bu başvurunu üzerine davalı Kurum 07.03.2022 tarih ve E-11810767-202.01.01-.. sayılı yazı ile prim teşviki bakımından itirazın kabul edildiği, ancak asgari ücret desteği bakımından reddedildiğine karar verildiği, bu karar haricen dava tarihinde öğrenildiği iddiasıyla asgari ücret desteğinin kaldırılması yönünden reddedilen itirazın kabul edilerek davalı Kurumun yersiz ve haksız işleminin iptal edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 20 20... Asgari Ücret Desteği konulu 2020/10 sayılı Genelge'nin; 3.4.4. 2020 Yılı Ocak ila Aralık Ayları/Dönemleri İçin Çalıştırdığı Kişileri Sigortalı Olarak Bildirmemesi veya Bildirdiği Sigortalıları Fiilen Çalıştırmaması Denetim ve kontrolle görevli memurlarca yapılan soruşturma ve incelemelerde veya mahkeme kararları neticesinde ya da kamu kurum ve kuruluşlardan alınan yazılardan 2020 yılı Ocak ila Aralık ayları/dönemleri için çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği ya da prime esas kazancını eksik bildirdiği veya bildirdiği sigortalıları fiilen çalıştırmadığı tespit edilen işverenlerin destekten yararlanması mümkün bulunmadığı, dolayısıyla, denetim ve kontrolle görevli memurlarca yapılan soruşturma ve incelemelerde veya mahkeme kararları neticesinde ya da resmi kurum ve kuruluşlardan alınan yazılardan çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği yada prime esas kazancını eksik bildirdiği veya bildirdiği sigortalıları fiilen çalıştırmadığı tespit edilen işverenler 2020 Ocak (daha sonra tescil edilmiş ise tescil ayı) ila 2020 Aralık ayları/dönemleri için destekten yararlanamayacağı gibi 2020 yılı Ocak ila Aralık aylarında/dönemlerinde yararlanılmış destek tutarı olması halinde ise yararlandırılan tutarlar gecikme zammı ve gecikme cezası ile birlikte geri alınacaktır denildiği, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddiaları, davalı Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlanması gerektiği, davacının iddialarını salt tanık anlatımlarına dayalı olarak kanıtlamasına muvafakatleri olmadığı, Kurum işlemlerinin kanuna ve mevzuata uygun olup hukuka aykırılık bulunmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davanın konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın devamı sırasında Konya Bölge İdare Mahkemesi’nin kesinleşen iptal kararı üzerine Kurumca dava konusu işlemin (idari para cezası ve teşvik yasaklaması) idari yoldan iptal edildiği ve davanın bu sebeple konusuz kaldığı, ancak davacı tarafın Kuruma yaptığı itirazların neticelenmesini beklemeden ve Kurum tarafından henüz bir ödeme emri düzenlenip tebliğ edilmeden işbu davayı ikame ettiği, davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediği, idari işleyiş ve yargı kararlarının uygulanma süreci gözetildiğinde davacının dava açmakta hukuki yararının ve haklılık sebebinin bulunmadığı, bu nedenle konusuz kalan dava hakkında davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, prim teşvik hükümlerinden yararlandırılmamasına dair Kurum işleminin iptaline ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/7508, K. 2026/3992, T. 07.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-7508-e-2026-3992-k-943885df7fe7