Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/14122 E. 2023/11098 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Sanık ...'in 19.07.2023 ve 27.09.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/227 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/140 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Uyuşturucu maddenin ticari amaçla bulundurulduğuna ilişkin delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerinin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, 4. Alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, 5. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 6. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 7. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, cezanın ertelenmesi, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesi hususlarının değerlendirilmediğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İstihbari bilgi üzerine sanıkların bulunduğu aracın durdurulduğu ve yapılan aramada araçta metamfetamin etken maddesi içeren maddenin ele geçirildiği, kolluk görevlilerinin edindiği istihbari bilgiler ve bunu destekleyen olay ve üst arama tutanaklarının içerikleri, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu,sanıkların maddeleri birlikte almış olmaları, ele geçirilen maddelerin kullanım sınırının bir hayli üstünde olması nazara alındığında, sanıkların suça konu maddeyi kullanım amacıyla aldığı yönündeki savunmalarına itibar edilmediği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kullanım sınırlarının üzerinde kalacak şekilde metamfetamin vasfındaki uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurup naklettikleri gerekçesiyle suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile suça konu madde miktarı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek suretiyle mahkûmiyetine, Sanıkların suça konu maddeleri aldıklarını beyan ettikleri Erkin ve Barış hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, yasal şartları oluşmadığından sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmamasına yer olmadığına, Sanık ...'ın geçmişi ve dosyaya yansıyan kişilik halleri göz önünde bulundurulduğunda, yeniden suç işlemeyeceği ve pişmanlık duyduğu yönünde olumlu kanaat oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına yer olmadığına, Sanık ... hakkında Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarih 2017/50 Esas ve 2019/159 Karar sayılı kararı nedeniyle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarı dikkate alındığında yasal imkansızlık nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/50 Esas ve 2019/159 Karar sayılı ilamında, aynı mahkemenin 20.05.2022 tarihli ek kararı ile, hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ile ilgili bölümün çıkartılması nedeniyle, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden; Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 19.07.2023 ve 27.09.2023 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/140 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.