Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15748 E. 2026/11457 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/15748
- Karar No
- 2026/11457
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/123 E., 2021/12 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, ticaret yapma saikinin bulunmadığına, 2. Yeterli, kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Lehine hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. 23.03.2018 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, sanık ... ve haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen tanıklar Süleyman ve Mehmet'in oturduğu yerde şeffaf naylon poşet içinde ele geçen uyuşturucu maddelerin, tanık ...'ın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı aşamada kendisine ait olduğunu söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a ve 188/4-b maddelerindeki iki nitelikli halin bir arada bulunması karşısında, hapis cezası belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması yerinde ise de; uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid olması ve camiye iki yüz metreden yakın mesafede eylemin gerçekleşmesi nedeniyle ceza artırımı yapılırken 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin yanında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin gösterilmemesi,
3. Bölge Adliye Mahkemesince, ilâmın bir bütün olduğu gözetilmeden, tekerrüre esas alınan 02.06.2011 tarihinde kesinleşen İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/443 Esas ve 2011/160 Karar sayılı ilâmı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının 01.12.2014 tarihinde infaz edildiğinden tekerrüre esas alınamayacağı, ancak aynı ilâmda birlikte hükmedilen 80,00 TL adli para cezasının 02.05.2016 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 80,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğine karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.09.2026 tarihinde karar verildi.