Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/6493 E. 2026/4149 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2137 E., 2025/2056 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/223 E., 2023/181 K.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir. Davacılar vekili; tarafların murisi ...’ın maliki olduğu Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... köyü, Kuştepe mevkii 7 pafta 2630 parsel sayılı 5.600 m² yüz ölçümlü taşınmazı 09.12.1985 tarihinde görünürde satış işlemi ile davalı oğluna devrettiğini ancak yapılan işlemin gerçek bir satış olmayıp erkek çocuğu kayırma ve kız çocuğunu mirastan mahrum bırakma amacı taşıdığını, murisin temlik tarihinde satış yapmasını gerektiren ekonomik veya zorunlu bir ihtiyacının bulunmadığını, davalının da taşınmazı satın alabilecek ekonomik güce sahip olmadığını, işlemin saklı payları ihlal eder nitelikte bulunduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın terekeye iadesi ile miras payı oranında davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde saklı pay oranında tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmaz devrinin gerçek satış niteliğinde olduğunu, murisin davacıya da ... ilçesi, ... Mahallesi 54... ada 42 parsel sayılı 362,94 m² yüz ölçümlü taşınmazı 25.12.1981 tarihinde devrettiğini ayrıca murise ait ... ilçesi, ... Mahallesi 2665 parsel sayılı 11.000 m² taşınmazın 10.09.1979 tarihinde üçüncü kişiye satılarak bedelinin davacıya verildiğini, murisin çocukları arasında denkleştirme amacıyla hareket ettiğini, terekesinde çok sayıda taşınmaz bulunduğunu, dava konusu taşınmazın terekenin tamamını oluşturan bir değer olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin dava konusu Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... köyü, 7 pafta 2630 parsel sayılı taşınmazı davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, ancak dosya kapsamındaki deliller, tanık beyanları ve murisin genel tasarrufları birlikte değerlendirildiğinde işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacı taşımadığı, murisin davacıya da taşınmaz devrinde bulunduğu, terekesinde çok sayıda taşınmaz bıraktığı, taraflar arasında mal kaçırmayı gerektiren bir husumetin ispatlanamadığı, murisin amacının çocukları arasında paylaşım yapmak olduğu gerekçesiyle muris muvazaası koşullarının oluşmadığı, ayrıca saklı pay ihlaline dayalı tenkis şartlarının da gerçekleşmediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ...’ın 05.08.2016 tarihinde vefat ettiği, yasal mirasçılarının davacı kızı Rubiye ile davalı oğlu ... olduğu, murisin maliki olduğu Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... köyü 7 pafta 2630 parsel sayılı 5.600 m² taşınmazı 09.12.1985 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, murisin bundan önce ... ilçesi, ... Mahallesi 2 17... parsel sayılı taşınmazı davacı kızına devrettiği, murisin ölümüyle geriye çok sayıda taşınmaz bıraktığı, tarafların ortaklığın giderilmesi sürecinde sulh yoluyla taşınmazları paylaştıkları, davacı tarafından murisin mal kaçırma kastına ilişkin somut ve inandırıcı delil sunulamadığı, murisin her iki çocuğuna da kazandırmada bulunduğu gerekçeleriyle Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davacının murisin mal kaçırma iddiasını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddeleri uyarınca ispatlayamadığı, tenkis iddiasının ise TMK'nın 571. madde gereği hak düşürücü süreden sonra açılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.