Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/406 E. 2026/4264 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/406
- Karar No
- 2026/4264
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2355 E., 2025/2281 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2023/632 Esas, 2025/306 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 12... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/2355 Esas, 2025/2281 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, söz konusu dosya içeriğinde, İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2023/2629 Esas, 2023/3025 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, oysa bu hususların sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine bozma kararı vermesinin ve bu bozmaya dayanarak İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulan hükmün denetime imkan verecek bir gerekçe içermediği ve yasal dayanağı bulunmadığı anlaşıldığından gerek anılan bozma kararının ve gerekse İlk Derece Mahkemesince ikinci kez verilen kararın hukuka aykırı olduğu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve tarafların da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurma konusunda görevli ve yetkili olduğu anlaşıldığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/2355 Esas, 2025/2281 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.