Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/1319 E. 2026/6591 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2858 E., 2025/2295 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararından sonra mağdureler ... ile ..., katılan ... ve şikayetçiler ..., ... ve ... vekilleri tarafından sunulan 25.12.2025 tarihli dilekçenin mahiyeti itibariyle temyiz dilekçesi niteliğinde olmayıp sanık lehine beyan içerdiği belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdureler ... ve ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı, mağdure ...'a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, 16.12.2025 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin mağdure ... yönünden verilen karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurelerin beyanlarının hem kendi içinde hem birbiriyle çelişkili ve soyut olduğuna, mağdure ...’ın bir ders alması üzerine iddiaların gündeme geldiğine, mağdure ...’ın yönlendirmesi üzerine diğer mağdurelerin ifadelerini verdiğine, Mahkemenin sanık lehine olan delilleri incelemediğine, tevsii tahkikat taleplerinin reddedildiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanık mağdurelere dersi ailelerinin bulunduğu bir ortamda verdiği için öğretici sıfatından kaynaklanan kolaylık durumu olmadığından cezasından artırım yapılamayacağına, tanıkları dinleyen heyetle karar veren heyetin aynı olmadığına, Mahkeme kararının gerekçesiz olup, hangi delile neden üstünlük tanındığı, savunmaya neden itibar edilmediğinin yazılmadığına, sanığın beraati ve tahliyesi gerektiğine, ayrıca iddianamedeki sevk maddesi dikkate alınarak kararın kesin olmadığına, ek kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Mağdureler... ve ...'e Karşı Verilen Kararlara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Mağdureler..., ... ve ...'ın Bölge Adliye Mahkemesinin kararından sonra dosyaya sundukları 23.02.2026 havale tarihli dilekçe içeriklerine göre yeniden beyanları alınarak oluşan çelişkiler giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR A. Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdureler... ve ...'e Karşı Verilen Kararlara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.