Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/3623 E. 2026/5231 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1225 E., 2026/759 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında katılana yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesine göre temyiz edilemez nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün niteliği gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.

maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2025 tarihli ve 2024/226 Esas, 2025/14 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddeleri uyarınca 3740 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 11.03.2026 tarihli ve 2025/1225 Esas, 2026/759 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eylemin kasten yaralama olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulmuş hükme yönelik temyiz talebi yönünden; Hakaret suçundan verilmiş beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebi yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 11.03.2026 tarihli ve 2025/1225 Esas, 2026/759 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2026 tarihinde karar verildi.