Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2035 E. 2026/3941 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/558 E., 2026/38 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/2093 Esas, 2023/2322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca tekerrüre esas alınan ilam değiştirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararının

sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2025 tarihli ve 2024/4548 Esas, 2025/6387 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin yokluğunda hüküm verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2026 tarihli ve 2025/558 Esas, 2026/38 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35, 62, 58... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastını gösterir delil bulunmadığına, yaralama kastıyla hareket ettiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın boyutu nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde sanık hakkında Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/104 Esas, 2020/910 Karar sayılı ilamı sebebiyle ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmışsa da; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanığın istinaf merciine 08.01.2024 tarihli eski hale getirme talepli dilekçe sunarak Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/104 Esas, 2020/910 Karar sayılı ilamını istinaf ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 18.03.2025 tarihli ve 2024/256 Esas, 2025/926 Karar sayılı ilamı ile sanığın eski hale getirme talebi ve istinaf istemi kabul edilerek hükmün seri muhakeme usulunün uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, dolayısı ile söz konusu ilamın temyiz incelemesine konu dosyaya ilişkin suç tarihinden önce kesinleşmesinin mümkün olmadığı ve tekerrüre esas alınamayacağı, her ne kadar Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/148 Esas, 2016/311 Karar sayılı ilamı Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/836 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı açısından tekerrüre esas alınma koşullarını sağlamamakta ise de sanığın adli sicil kaydında yer alan Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/261 Esas, 2016/27

Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasının Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/836 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı açısından tekerrüre esas olması sebebiyle, Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/836 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı esas alınmak suretiyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2026 tarihli ve 2025/558 Esas, 2026/38 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümün çıkartılarak yerine "Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/27 Karar sayılı ilamının Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli ve 2018/836 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı açısından tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2020 tarihli ve 2018/836 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğame’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aleyhe temyiz bulunmadığından tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.