Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1476 E. 2026/4234 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1476
Karar No
2026/4234
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1697 E., 2024/102 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmedilen cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik 04.03.2018 tarihinde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılan ... vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin

bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2018/591 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında: 1. Katılan ...'e yönelik 04.03.2018 tarihinde kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik 04.03.2018 tarihinde kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2024/102 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst hadden cezalar tayin edilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

2. Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, katılan ...'e yönelik eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanıkların katılanlara yönelik eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, katılan ...'ten sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemleri yönünden İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmedilen cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmaması nedeniyle sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin suç vasfına yönelen temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2024/102 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2024/102 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1476, K. 2026/4234, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1476-e-2026-4234-k-4f218add8436