Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/8614 E. 2026/3465 K. – Kasten Öldürmeye

T U T U K L U B O Z M A Ü Z E R İ N E D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/137 E., 2025/221 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/767 Esas, 2021/1585 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2024/5317 Esas, 2025/3249 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık ...'ın katılan ...'ye karşı, sanık ...'un katılanlar ...ve ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi ve eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki raporların hükümlere esas alınması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2025 tarihli ve 2025/137 Esas, 2025/221 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, teşebbüs nedeniyle üst sınıra yakın ceza belirlenmesi gerektiğine, sanıklar hakkında eksik ceza tayin edildiğine, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, masumiyet ilkesinin ihlal edildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine ve suç kastının bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunma hükümlerinin değerlendirilmemesinin, sanık lehine hükümlerin uygulanmamasının ve haksız tahrik indiriminin asgari oranda uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, aksi kanaatte haksız tahrik indirimin alt sınır yerine makul bir seviyede uygulanması gerektiğine ve teşebbüs nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'ın savunma hakkının kısıtlanmadığı, masumiyet ilkesinin ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, bozma sonrası aldırılan ve hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, bozmaya uyularak sanıkların eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre hesap hatası dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezaların isabetli olduğu, sanıklar lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmasına karar verildiği, sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı ve katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 yıl 13... gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Karşı, Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2025 tarihli ve 2025/137 Esas, 2025/221 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2025 tarihli ve 2025/137 Esas, 2025/221 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği sanık hakkındaki hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesininuygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "...7 YIL 13... GÜN..." ibaresi çıkartılarak yerine "8 YIL 1 AY 15 GÜN" ibaresi eklenmek suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2026 tarihinde karar verildi.