Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/4120 E. 2026/6695 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4120
Karar No
2026/6695
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/37 54... /124 K SUÇ : 1. 2313 sayılı Kanun'a aykırılık 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz isteminin reddi (2313 sayılı Kanun'a aykırılık yönünden) 2. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (Uyuşturucu madde ticareti yapma yönünden)

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE A. 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları“nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine etkin pişmanlığa ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR A. 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden; Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.01.2026 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden; Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2026/4120, K. 2026/6695, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2026-4120-e-2026-6695-k-f60e67045bb7