Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/8521 E. 2026/3450 K. – Kasten Öldürme

T U T U K L U B O Z M A Ü Z E R İ N E T A H L İ Y E T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/303 E., 2025/346 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2024/499 Esas, 2024/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un

280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılanlar vekili ve sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.07.2025 tarihli ve 2024/3654 Esas, 2025/5681 Karar sayılı kararı ile haksız tahrikin derecesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/303 Esas, 2025/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, gerekçenin hatalı olduğuna, sanığın eylemi tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirdiğine ilişkindir.

2. Sanık ve müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ve inceleme bulunduğuna, eşitlik ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın suç işleme ve öldürme kastının bulunmadığına, kendini korumak ve savunmak amacıyla hareket ettiğine, eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, takdiri indirim ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması, sanığın maddi ve manevi unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eşitlik ilkesinin ihlal edilmediği, sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiği saptanan eylem ile maktulün ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlama ve canavarca his nitelikli halleri ile meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, bu bağlamda maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/303 Esas, 2025/346 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ve müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.