Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4154 E. 2026/8361 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4154
Karar No
2026/8361
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2834 E., 2023/4327 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "suça konu eşyanın yol kenarında atıl bir vaziyette iken sanık tarafından alınmışsa da sanığın hemen akabinde pişmanlık duyarak söz konusu eşyayı müştekiye iade ettiğine, suça konu eşya üzerinde herhangi bir zarar meydana gelmediğine, dolayısıyla müştekinin bir zararının da bulunmadığına, bu sebeplerle eksik ve hatalı inceleme neticesinde verilmiş olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine, sanığın isnad edilen suçlardan ötürü beraatine karar verilmesine, aksi hâlde hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde 23.12.2021 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2019/548 Esas, 2021/321 Karar sayılı ilamından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan incelemede 14.04.2026 tarihli ek karar ile ilgili kararın iptaline karar verildiği ve anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesini içeren Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/225 Esas, 2019/345 Karar sayılı ilâmının ikinci kez mükerrerliğe esas olduğu belirlenerek bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/225 Esas, 2019/345 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesi uyarınca hükmedilen 6 ay 7 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, bu ilamda da aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4154, K. 2026/8361, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-4154-e-2026-8361-k-7b912cc490a5