Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/7648 E. 2026/4249 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/7648
- Karar No
- 2026/4249
- Karar Tarihi
(I) MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1676 E., 2025/1324 K. (II) MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1985 E., 2024/1678 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse yardım HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun reddi ile ek kararının onanması, bozma
Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık ...'nın temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 20.09.2024 tarihli verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine dair ek karar yönelik temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.03.2025 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık müdafinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen bozma kararı neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık ve müdafinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2025 tarihli ve 2024/370 Esas, 2025/34 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/1676 Esas, 2025/1324 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 26.03.2025 tarihli ve 2024/1985 Esas, 2024/1678 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.
II. GEREKÇE 1. Sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemi yönünden; Sanık ... müdafiine 07.10.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 2 haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafinin 14.03.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunması nedeniyle aynı Kanun’un 296/1. maddesi uyarınca "temyiz isteminin süre yönünden reddine" ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 26.03.2025 tarihli ve 2024/1985 Esas, 2024/1678 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/1676 Esas, 2025/1324 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemleri yönünden; Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; a. 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, söz konusu dosya içeriğinde, ilk derece mahkemesi hükümlerinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 20.09.2024 tarihli ve 2024/1985 Esas, 2024/1678 Karar sayılı kararıyla sanık ... yönünden teşebbüsün derecesi, sanık ... yönünden yardım eden olarak suça iştiraki yönlerinden bozulmasına karar verildiği, oysa bu hususların sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine bozma kararı vermesinin ve bu bozmaya dayanarak İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulan hükmün denetime imkan verecek bir gerekçe içermediği ve yasal dayanağı bulunmadığı anlaşıldığından gerek anılan bozma kararının ve gerekse İlk Derece Mahkemesince ikinci kez verilen kararların hukuka aykırı olduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve tarafların da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurma konusunda görevli ve yetkili olduğu anlaşıldığından, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.
b. Yine incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla temyiz dışı sanık ... hakkında bozma kararı verildiği ancak aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan suçlar açısından birlikte yargılama yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince duruşma açılarak tüm hükümler yönünden değerlendirme yapılması yerine, dosyanın bir kısmının bozulmasına karar verilerek ilk derece mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, farklı uygulamaların önüne geçilmesi bakımından inceleme dışı sanık ... yönünden ilk derece mahkemesine gönderilen dosyanın akıbetinin beklenerek karar verilip temyiz edilmesi halinde bu dosya ile bileştirilerek dosyanın tamamı hakkında değerlendirme yapılması, temyiz edilmemesi halinde ise dosyanın bir örneğinin temyize konu bu dosya arasına alınarak deliller hep birlikte değerlendirilip bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
III. KARAR 1- Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık ...'nın temyiz istemi yönünden; Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'nın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine dair ek karar yönelik temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 26.03.2025 tarihli ve 2024/1985 Esas, 2024/1678 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
3- Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/1676 Esas, 2025/1324 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünün (2-a,b) nolu paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/1676 Esas, 2025/1324 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.