Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/716 E. 2025/6242 K. – Neticesi Sebebiyle
Konu: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralamaya Azmettirme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/716
- Karar No
- 2025/6242
- Karar Tarihi
- Konu
- Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralamaya Azmettirme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/793 E., 2024/2395 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2017/299 Esas, 2023/1204 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son cümle, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son cümle, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/793 Esas, 2024/2395 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin gerekçesiz ve hatalı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 38. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, teşdiden ceza tayinine, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; dava zamanaşımı dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırmaya ilişkindir.
III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; 1. Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b, 87/2-son maddelerinde yer alan eylemlere ilişkin öngörülen cezanın alt sınırının "8 yıl" hapis cezası olması nedeniyle, sanıkların savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat ve müdafii huzurunda alınması gerekirken, sanıkların müdafii olmaksızın savunmalarının ve ek savunmalarının tespiti suretiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 196/2. maddelerine muhalefet edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87/2-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri "savunma haklarının kısıtlanması ve ek savunma alınmaksızın karar verilmesi" nedenleriyle yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/793 Esas, 2024/2395 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.09.2025 tarihinde karar verildi.